जन्मनु नै मान्छेको जीत हो, तर यस जीतलाई ठम्याउन सकेन भने ऊ सधैं हार्छ। अनि उसले सफलताको पुरस्कार बोकर असफल हुनको पीडा भोग्न थाल्छ। You can loose battle, but not war.। ब्याटल अर्थात् लडाइँ जुन थुप्रै संख्यामा, थुप्रै ठाउँमा लडिन्छ तर वार अर्थात् युद्ध भने यी सबै लडाइँको निचोड हो। अतः ब्याटल जित्नु-हार्नुको खासै महत्व रहँदन, वा यसको दीर्घकालीन महत्व हुदैन किनभने जतिवटा लडाइँ हारे पनि एउटै युद्ध जितियो भने पुराना सबै हारहरू पनि जीत नै हुन्छ। जस्तो कि पृथ्वीनारायण शाहले नुवाकोट लडाइँदेखि कीर्तिपुरको लडाइँसम्म पटक-पटक हार भोग्नु परेको थियो तर जीत उनकै पोल्टोमा पर्‍यो। किनभने उनले लडाइँ हारेका थिए र जितेका थिए सिंगो युद्ध, अतः मान्छे भएर धरतिको आँगनमा पाइला टेक्न सफल हुनु नै तपाईले युद्ध जित्नु भएको पहिलो उदाहरण हो। हो, संसारको संघर्षमा स-सानो लडाईं पहिला हुन्छ र कैयन् यस्ता लडाइँको निचोडस्वरूप हार-जीतको छिनोफानो गर्ने ठूलो युद्ध हुन्छ। तर जीवनमा भने युद्ध पहिल्यै हुन्छ। जस्तो कि मान्छे हुनुभन्दा पहिले हामी शुक्रकीटको रूपमा विकसित हुन्छौं। यस्ता करोडौं शुक्रकीटहरुमध्ये सबभन्दा बलियो, सबभन्दा चनाखोले मात्र आमाको डिम्ब निशेचन गर्दछ, र ऊ मान्छे भई जन्मन्छ। त्यसपछि भने स-सानो लडाईं शुरू हुन्छ परिवारभित्र, साथीभाइमाझ, आफ्ना सहकर्मीहरुसित, प्रतिस्पर्धीहरुविच अदि ।